De vergunning omvatte onder meer een gedeeltelijke sloop van de historische ringoven en de bouw van 22 woningen (16 appartementen en 6 eengezinswoningen) op en rond de voormalige steenbakkerij op Hellegat (Niel).
Een ondergrondse parkeerfaciliteit was onderdeel van het ontwerp. Daarbij voorzag projectontwikkelaar Fred Youstone BV het oppompen van grote hoeveelheden water en het lozen ervan in de Rupel. En dit uitgerekend in een aangrenzende no regret zone voor PFAS. Bewoners vreesden scheuren in hun huis, inkijk, schending van de privacy en grote mobiliteitsproblemen.
Bewoners zagen dan ook liever een andere, meer culturele erfgoedbestemming voor de laatste Ringoven in Niel.
Vernietiging
De Raad verwierp het argument van erfgoedwaarde, aangehaald door de bezwaarindieners. De ringoven staat enkel op de wetenschappelijke inventaris en zou niet aangewezen zijn als bouwkundig erfgoed. De Raad achtte de motivatie van de provincie op dit punt dan ook voldoende.
Wat de Raad helemaal niet voldoende achtte was het onderzoek naar de impact van de lozing van het opgepompte water op de reeds overschreden PFAS‑normen in de Rupel. Water lozen in rivieren mag niet leiden tot een achteruitgang van de waterkwaliteit. Dat is in strijd met de Europese waterrichtlijn.
De Raad concludeerde dan ook dat de provincie Antwerpen de vergunning voor een bouwproject aan de Rupel onzorgvuldig had verleend en vernietigde daarop de vergunning.
Gevolgen
Door de vernietiging moet de projectontwikkelaar het project heroverwegen. Of deze een nieuwe vergunningsaanvraag zal indienen is nog zeer de vraag. Want daarin moet de ontwikkelaar een oplossing voor de PFAS‑houdende bemalingswater integreren.
Het arrest markeert alvast een belangrijke stap in de handhaving van waterkwaliteitsnormen en benadrukt de noodzaak van grondige milieueffectbeoordelingen bij grootschalige herontwikkelingsprojecten.
ALR Nieuwsbrief, november 2025